Ankara’da, Valilik tarafından “Kimsesizler Misafirhanesi” olarak tahsis edilen bir otelin sözleşmesi 1 Mayıs’ta sona erecek. Bu durum, 400 yaşlı ve engelli vatandaşı sokağa atma riskini gündeme getiriyor. Kral Paris Oteli, yalnızca kış aylarında kimsesizlere kapı açarken, baharın gelişiyle birlikte otelde kalanlar zor bir durumda kalacak. Hakan Kaplan’ın 13 Nisan 2026 tarihli haberine göre, yaz aylarında sokaklarda yaşamaya mahkûm olan engelli bireylerden biri, “Yaz geldiğinde sokak köpeği gibi dışarı atılıyoruz. Ben bir köpeğin kulübesine özeniyorum” dedi.
Ülkemizdeki artan ekonomik kriz, birçok kişinin geçim sıkıntısı çekmesine neden olurken, barınma krizi de her geçen gün derinleşiyor. Ankara’da, bu süreçte Valilik tarafından barındırılan diğer iki otel olan Derya ve Bahar da benzer bir maksatla kullanılıyor. Ancak, yalnızca kış aylarında hizmet veren bu otellerde kalan yaklaşık 400 kimsesiz erkeğin, 17 gün sonra sokağa çıkacağı açıklanıyor.
Bu otellerde, tek kişilik odalarda konaklayan yaşlı ve engelli bireyler, günde üç öğün yemek alıyor. Valilik görevlileri, akşam saatlerinde sayım yaparak otelde bulunmayan kişileri uyarırken, üç uyarı alanlar otelden çıkarılıyor. 400 kimsesiz erkeğin çoğunun 60 yaş üzerinde olduğu ve çoğu kişinin hiçbir gelir kaynağının olmadığı belirtiliyor. Engelli bireylerin, ayda 5 bin ile 7 bin lira arasında aylık aldığı ifade ediliyor. Diğerlerine ise, Valilik tarafından iki ayda bir 750 lira yardım yapıldığı aktarılıyor.
57 yaşındaki Yusuf Atakan, otelerde geçirdiği beş yılın ardından, otel kapanınca günlük 200 lira olan bir otelde kalacağını ve bu nedenle sokakta yaşamak zorunda kalacağını ifade ediyor. “Bir umut TOKİ’nin engelli kontenjanından ev çekilişine katıldım ama bana çıkmadı. Devlet kışın ölmeyelim diye bize otel tahsis ediyor,” diyen Atakan, yaz aylarında sokakta kalmaktan korktuğunu dile getirdi.
66 yaşındaki Mirze Mehmet Uçar ise, ayda 7 bin 655 lira engelli aylığıyla yaşam mücadelesi verdiğini belirtti. “17 gün sonra bu otelden çıkınca ne yaparım ben? Bir eve yerleşsem de bana bakacak birine ihtiyacım var ama bakıcı tutacak param yok,” şeklinde konuşan Uçar, yaşadığı çaresizliği dile getirdi.
60 yaşındaki Ali Şener de, 12 senedir Kimsesizler Misafirhanesi’nde kaldığını ve ailesinin olmadığı için yalnız yaşamak zorunda kaldığını ifade ederek, devletin kendilerine daha fazla destek vermesi gerektiğini vurguladı. Bu durum, başkent Ankara’da yaşayan yaşlı ve engelli bireylerin barınma sorununa dikkat çekiyor ve çözüm arayışlarını beraberinde getiriyor.
